Het was al even geleden sinds ik een tolerantiepauze, misschien ook wel beter bekend als een tolerance break in het Engels, had genomen. Dat terwijl als je bekend staat als cannabisconsument, je geregeld de vraag krijgt: “Maar wanneer was de laatste keer dat je een tijdje niet consumeerde?”. In dit geval recent dus, vier dagen lang, en dat ging me eigenlijk best wel goed af zoals ik ook wel had verwacht.
Achtergrond
Want waar ik kan begrijpen dat mensen denken dat ik heel veel consumeer, doe ik dat eigenlijk niet zo. In ieder geval niet op reguliere werkdagen. Met natuurlijk een uitzondering voor tijdens de Highlife Cup jurering.
Gemiddeld consumeer ik zo’n 0,3 tot 0,5 gram per werkdag in een pure joint. Sinds ik vijf jaar geleden ben gestopt met tabak, consumeer ik eigenlijk veel minder dan ik deed toen ik nog wel tabak gebruikte.
Zo is bijvoorbeeld dat gevoel dat ik een joint wil, net nadat ik ben opgestaan of na het eten, verdwenen. Met andere woorden: mijn consumptie is veel bewuster geworden.
Ik weet wat een pure joint voor effect op mij heeft. Ik word er niet beter door in mijn werk bijvoorbeeld (met uitzondering van iets creatiefs misschien) en als ik al genoeg heb gedronken tijdens het uitgaan, dan hoeft het voor mij ook niet meer. Ook gitaarspelen of gamen doe ik er niet beter door.
Toch tolerantiepauze
Dus toen ik de dag na een flinke avondsessie met een vriend naar huis zou reizen, was er eigenlijk geen moment dat ik wilde of kon roken. En ook bij thuiskomst heb ik er niet echt aan gedacht.
Daarin speelt mee dat ik pas nadat ik weg ben verhuisd voor het studentenleven naar Eindhoven, cannabis ben gaan consumeren. Ik had daarvoor dus niet zoals velen dat ik al gewend was (in het geheim of openlijk) cannabis te consumeren bij mijn ouders thuis. Die patronen zijn er simpelweg niet.
Het komt dan ook niet echt vaak voor dat ik denk, laat ik eens een joint roken terwijl ik bij mijn ouders ben. Dat heb ik natuurlijk wel eens gedaan sindsdien, maar het is makkelijk om het ook niet te doen.
Van één, naar vier dagen zonder cannabis
En zo geschiedde dat ik niet één, naar ineens twee, naar drie dagen ging waarop ik geen cannabis had geconsumeerd. Ook de maandag erna dacht ik van, eens kijken of ik het nog makkelijk een dag kon rekken terwijl ik alweer thuis was.
Ook dat ging eigenlijk zonder problemen. Maar het gaf wel wat interessante inzichten.
Voornamelijk het dromen. Ik heb altijd wel levendige dromen, maar dit sloeg echt alles. In positieve en negatieve zin. Alhoewel er niet echt veel negatieve dromen gelukkig bij zaten.
Meer dromen, slechter slapen en spanning om weer te consumeren
Maar om nou te zeggen dat ik dat had gemist? Nee. Ik droom liever niet om eerlijk te zijn. Of in ieder geval: ik vergeet ze liever zodra ik ben opgestaan in plaats van dat ik allemaal rare dromen moet verwerken.
De eerste joint op dag 5 was toch wel grappig genoeg een beetje spannend voor mij. Uiteindelijk zonder reden.
Ik had niet het gevoel zoals je wel eens hoort dat mensen zich na een tolerantiepauze lang niet zo stoned of high hebben gevoeld. Dat herkende ik niet echt.
Ik heb ook niet het idee dat ik beter sliep. Ik werd denk ik wel vaker wakker dan gebruikelijk. Met name omdat de dromen zo bizar waren.
Anekdotisch bewijs, maar toch
Nu is het natuurlijk maar anekdotisch bewijs van iemand die toch al niet zo heel veel consumeerde (tenminste, vind ik) en ook nog eens zonder tabak.
Maar ik heb niet het gevoel dat ik verslaafd ben of niet zonder kan. Panisch doen omdat ik niet heb gerookt thuis, op vakantie of ergens anders is er dus niet bij.
En ook: zonder echt nare gevolgen.
Uiteraard kan je het eens voor jezelf proberen en merk je er weinig van, dan lijkt me dat goed nieuws. Merk je er toch wat meer van, dan is het wellicht een goed idee om eens na te gaan of je niet te veel consumeert en eens een poging moet ondernemen om die tabak te kicken.
Het is nooit te laat om daarmee te beginnen.
